Papatyam Forum

Go Back   Papatyam Forum > ..::.ÖYKÜLER & HİKAYELER.::. > Öyküler & Hikayeler

Öyküler & Hikayeler Bu Bölümde Türk ve Dünya Edebiyatından Öykülere, Hikayelere Yer Verebilir, Yorum Yapabilirsiniz...

Yeni Konu aç  Cevapla
 
Seçenekler
Alt 14 October 2010, 11:21   Mesaj No:1

PESTEMAL

Papatyam Medineweb Emekdarı
Avatar Otomotik
Durumu:PESTEMAL isimli Üye şimdilik offline konumundadır
Papatyam No : 145
Üyelik T.: 16 February 2005
Arkadaşları:0
Cinsiyet:
Mesaj: 3.815
Konular:
Beğenildi:
Beğendi:
Takdirleri:10
Takdir Et:
Konu Bu  Üyemize Aittir!
Standart *ÖYKÜLER DE GERÇEKTİR*

*ÖYKÜLER DE GERÇEKTİR*

ÖYKÜLERİ SEVER MİSİNİZ?

*

Mısır sultanlarından biri , bir rüya görmüş.İleri gelen bir kahine rüyayı yorumlatmış.

Kahin , “sultanım bir zaman gelecek, bu ülke susuz kalacak ve şu nehirden su içeceğiz.Nehirden su içen herkes delirecek.”demiş.

Sultan kendisine bir ömür yetecek kadar suyu biriktirmiş, derken susuzluk baş göstermiş.İnsanlar nehirden su içip birer birer delirmeye başlamışlar ve ülkede akıllı, sultandan başkası kalmamış.

Sultan öyle yalnız kalmış , öyle anlaşılmaz bir dünyada derin bir boşlukta yaşıyormuş ki…Dayanamamış.Gitmiş ve kendi de nehirden su içmiş.

*

Acaba diyorum, acaba????

*

Toplumdaki akışa , saydam ya da bulanık, nasıl olursa olsun , duyarsız kalamıyoruz.Yormamak ve yorulmamak, üzmemek ve üzülmemek için , duyarsızlık zincirini koparmak gerekiyor.Toplum bu zinciri kopardığımızda daha az zararlı oluyor.

Evet, duyarsızlık ve duyarlılık neye, kime karşı?

*

Masamızın üzerindeki bir eşyaymış gibi alıp atamıyoruz düşünceleri…Kıramıyoruz!Parçalayamıyoruz!Parçalama k(yenmek) demek, onları anlamak demek.Düşünceleri ve düşünce sahiplerini...Onları anlamazsak, kavramlar karışıyor, iç dünyamızda çatışmalar, inişler ve çıkışlar yaşıyoruz.Bir bütünlük , bir ahenk, bir uyum gerek!

*

İnsanlar konuşmayı sever hale geldi.Yalanmış, yanlışmış umursanmaz oldu.İş yapanlar giderek azaldılar, kimse kimseye aç mısın tok musun sorma eğiliminde değil.Doğrular ve yanlışlar bozuk tartılarda.Ölçümler geçerliliklerini yitirmeye başladılar.Dünya saadetinden koptuk.Peki ama neden?Ve ne yazık ki böylesi bir ortamda güven duygularımız , iyi niyetimiz iflasın eşiğinde.Uçurumların kenarlarında keşifsiz dolaşıyoruz zaman zaman.Malesef ağır bir çöküş yaşıyoruz.Peki ama neden?Varlığın ağırlığı olur mu?Bu ağırlığı mı taşıyamıyoruz?

Durduğumuz ve durmak istediğimiz yer neresi?Hangi halkasındayız yaşam gerçeğinin ya da düşünün?Neresindeyiz toplumun?Şöyle de diyebiliriz; toplumla aramızdaki mesafe nedir ve bu mesafeye sebep nedir?

Toplum içerisindeki sınırlılıklarımızı görebilmemiz , biraz da empati ile mümkün, toplumun dışında kalmak litrelerce kan kaybetmek demek

* * *

.Acaba sultan bu yüzden mi nehirdeki suyu içmekle kurtuluşa kavuştuğunu sanıyor; gerçek kurtuluş bu mu ki?...

* * *

Acaba sultan nehirden su içmeli miydi?Tek başına nereye kadar gidebilirdi?

Erdemle yaşama k insanın susuzluğunu gideremiyor mu?yalnızlığın ve anlaşılmamışlığın sunduğu acı daha mı dayanılmaz?

Kısacası sultan suyu içmeli miydi?
Çevremizde ne görüyoruz?Sultanın dünyasına doğru bir yöneliş mi?
Güzel insanımızın çirkin görüntüsü bize her geçen gün biraz daha dokunuyor mu?Biraz daha yaklaşıyor mu? Ve bizler de bir gün sultanın durumuna düşebilir miyiz? Acaba diyorum, acaba?????




__________________
mzalar sifirlanmistir, lütfen yeni imzanizi belirleyiniz
Alıntı ile Cevapla
Cevapla

Bookmarks

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 
Seçenekler

Yeni Sayfa 1

www.papatyam.org Ana Sayfa

Tefekküre Davet Köşesi

Papatyam Sosyal Medya Guruplarımıza Katılın

                       Instagram         

Papatyam alemdarhost.com sunucularında barındırılmaktadır.